Op het filmpje hiervoor landt iedereen op het voetbalveldje. Doet me weer denken aan toch al weer een jaar of zes geleden toen Ruud, Leon, Lou, Mien, Nico en ik enkele dagen een schitterende herfstvakantie hadden in Schnifis.

Dat ik – na alle verhalen die er zo verteld werden – bij mijn laatste vlucht destijds tóch tegen de schutting rondom het veldje dreigde te klappen heeft niemand opgemerkt, omdat ik de eerste was die er landde. Een laatste ruk aan de linker stuurlijn liet me nog net de schutting ontwijken. Maar ja, in de laatste fase van de landing nog een bocht maken… Dan maar op m’n knieën het scherm opvouwen en wachten op de anderen. Ik móest het wel vertellen. Medelijden mag je natuurlijk niet verwachten…

Enfin, toen we een uurtje later huiswaarts togen was ik blij dat ik zelf achter het stuur van de camper zat en later nóg blijer toen de anderen beurtelings het stuur overnamen. Behalve een kneuzing en enkele weken fysio is dit voetbalveldincident met een sisser afgelopen… Dat kun je niet van alle voetbalclubs zeggen!