Op 19 mei 2004 is de huidige wetgeving omtrent spam vastgelegd in de Telecommunicatiewet. Deze wet komt voort uit een zestal Europese richtlijnen waarvan de belangrijkste richtlijn 2002/58/EG is, “De richtlijn betreffende de verwerking van persoonsgegevens en de bescherming van de persoonlijke levenssfeer in de sector elektronische communicatie (richtlijn betreffende privacy en elektronische communicatie)”.

Volledigheidshalve hier het gedeelte van de Telecommunicatiewet dat van belang is voor het bestrijden van spam, artikel 11.7 en dan met name lid 1 tot 3:

1. Het gebruik van automatische oproepsystemen zonder menselijke tussenkomst, faxen en elektronische berichten voor het overbrengen van ongevraagde communicatie voor commerciële, ideële of charitatieve doeleinden aan abonnees is uitsluitend toegestaan, mits de verzender kan aantonen dat de desbetreffende abonnee daarvoor voorafgaand toestemming heeft verleend, onverminderd hetgeen is bepaald in het tweede lid.

  2.Een ieder die elektronische contactgegevens voor elektronische berichten heeft verkregen in het kader van de verkoop van zijn product of dienst mag deze gegevens gebruiken voor het overbrengen van communicatie voor commerciële doeleinden met betrekking tot eigen gelijksoortige producten of diensten, mits bij de verkrijging van de contactgegevens aan de klant duidelijk en uitdrukkelijk de gelegenheid is geboden om kosteloos en op gemakkelijke wijze verzet aan te tekenen tegen het gebruik van die elektronische contactgegevens, en, indien de klant hiervan geen gebruik heeft gemaakt, hem bij elke overgebrachte communicatie de mogelijkheid wordt geboden om onder dezelfde voorwaarden verzet aan te tekenen tegen het verder gebruik van zijn elektronische contactgegevens. Artikel 41, tweede lid, van de Wet bescherming persoonsgegevens is van overeenkomstige toepassing.

  3. Bij het gebruik van elektronische berichten voor de in het eerste lid genoemde doeleinden dienen te allen tijde de volgende gegevens te worden vermeld:
    a. de werkelijke identiteit van degene namens wie de communicatie wordt overgebracht, en
    b. een geldig postadres of nummer waaraan de ontvanger een verzoek tot beëindiging van dergelijke communicatie kan richten.

Je krijgt wellicht ook veel mail van bedrijven, instellingen, instanties, enzovoort, waar je jezelf hebt aangemeld voor het ontvangen van info. In vrijwel alle gevallen zul je op elk van de e-mailberichten die je in het kader hiervan ontvangt de mogelijkheid vinden om je van de mailinglist af te melden.

Dat is de correcte handelwijze waar zeer veel bedrijven zich keurig aan houden. Het moet voldoende zijn om aan te geven dat indien je er geen prijs meer op stelt, de mailing stopt. Dat is ook het geval als je je voor dit weblog aanmeldt om automatisch info te ontvangen zodra er iets nieuws te melden valt. Wil je dat niet meer, dan kun je je (automatisch) afmelden en word je er niet meer lastig mee gevallen.

Digital River en Nuance hebben blijkbaar nog niet de kennis in huis om dit eenvoudige principe eenvoudig toe te passen. Eén mailtje van een relatie moet voldoende zijn om geen mail meer te sturen.

Het antwoord dat ik van Digital River ontving n.a.v. mijn verzoek vind je in dit bericht:

Wél online winkel willen zijn en je een product verkopen, maar niet verantwoordelijk voor de mailing, terwijl je domeinnaam duidelijk in de afzender is te vinden, kom nou!