De schermen bleven in de auto en die lange, uniek trap bracht ons omhoog – met tussenpauzes want met m’n conditie is het bar slecht gesteld…

En in het gras op de top van de Halde hielden we onze eigen, kleine, ernstige ‘topconferentie’. De fraaie omgeving en de wijdsheid van het landschap lagen er nog steeds zo bij als al die vorige jaren dat we hier onze achterwaartse starts oefenden.

Lou heeft hier vele vluchten gemaakt, ik enkele. Het leven van hem en Mien heeft een andere vlucht genomen… Je kunt er géén brevet voor halen, geen Sopi…

Klik hier om de foto’s schermvullend te bekijken.